เคยสังเกตไหมว่า เวลาหยิบปากกาขึ้นมา เราแทบไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องจับยังไง
มือมันจับไปเองแบบที่ถนัด
แต่เขาว่ากันว่า ท่าจับปากกาที่ติดเป็นนิสัย อาจบอกลักษณะบางอย่างของเจ้าของมือได้ ทั้งเรื่องความคิด การใช้เงิน การทำงาน ไปจนถึงการคบคน
ลองหยิบปากกาขึ้นมาสักด้าม แล้วดูว่าคุณจับตรงกับแบบไหน
เพราะบางข้อ อาจตรงจนคุณต้องกลับมาดูมือตัวเองอีกรอบ
ลองดูว่าคุณจับแบบไหน และคำทายตรงกับตัวเองแค่ไหน
1. จับแบบที่ 1 — เบื่อง่าย ชอบความเปลี่ยนแปลง
เป็นคนกระตือรือร้น เข้ากับคนได้ง่าย และไม่ค่อยชอบอยู่นิ่งนาน ๆ
วันนี้สนใจเรื่องหนึ่ง พรุ่งนี้อาจหันไปสนใจอีกเรื่องได้ทันที เพราะชอบอะไรที่มีความแปลกใหม่มากกว่างานเดิม ๆ ที่ต้องทำซ้ำทุกวัน
ถ้าต้องทำอะไรตามตารางเป๊ะ ๆ หรืออยู่กับงานที่จำเจนานเกินไป จะเริ่มรู้สึกอึดอัดและหมดความสนใจเร็ว
ข้อเด่นคือปรับตัวไวและพร้อมลองของใหม่ แต่ถ้าเรื่องไหนไม่ดึงดูดมากพอ ก็มีโอกาสทิ้งกลางทางเหมือนกัน
2. จับแบบที่ 2 — จริงจังเรื่องเงิน และให้ครอบครัวมาก่อน
ใช้เงินค่อนข้างคิด ไม่ชอบเสียไปกับเรื่องที่มองว่าไม่จำเป็น
ใครมองว่าเหนียวก็อาจไม่เถียง เพราะรู้ว่ากว่าจะได้เงินมาแต่ละบาทต้องแลกกับอะไรบ้าง
เรื่องงานค่อนข้างเอาจริง ยิ่งเป็นเรื่องของครอบครัว ยิ่งพร้อมเหนื่อยมากกว่าปกติ
รักญาติ รักคนใกล้ตัว แต่ด้วยความที่มีมาตรฐานของตัวเองสูง จึงเผลอคาดหวังว่าคนรอบข้างควรคิดหรือทำเหมือนตัวเอง
กับคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตมากนัก ก็ไม่ค่อยเสียเวลาเอาใจหรือพยายามทำให้ถูกใจ
3. จับแบบที่ 3 — ฝันได้ แต่ถ้าอยากได้จริงก็ลงมือเอาให้ถึง
มีมุมช่างฝันอยู่ในตัว แต่ไม่ได้ฝันแล้วปล่อยผ่าน
ถ้ามีเป้าหมายที่อยากได้จริง จะพยายามหาทางไปให้ถึง แม้ภายนอกอาจดูเหมือนคนสบาย ๆ ไม่ซีเรียสกับอะไร
ความมุ่งมั่นของคนแบบนี้มักซ่อนอยู่ข้างใน พอเอาจริงขึ้นมา คนรอบตัวอาจแปลกใจว่าทำไมถึงไปได้ไกลขนาดนั้น
อีกด้านเป็นคนชอบบรรยากาศสนุก ๆ มีอารมณ์ขัน และมีความสุขเวลาได้หัวเราะหรือใช้เวลากับคนที่คุยกันรู้เรื่อง
4. จับแบบที่ 4 — เรียบง่าย ขยัน และเป็นที่พึ่งของคนรอบตัว
ไม่ได้ชอบทำอะไรให้ยุ่งยาก ขอแค่ทำแล้วได้ผลก็พอ
เรื่องงานถือว่าขยัน พร้อมลงมือ ไม่ใช่คนที่เอาแต่นั่งรอให้คนอื่นจัดการให้ทุกอย่าง
อาจไม่ได้ละเอียดกับเรื่องเล็ก ๆ มากนัก และไม่ค่อยอินกับอะไรที่ต้องคิดซับซ้อนหรือละเอียดอ่อนเกินไป
แต่ถ้าเป็นเรื่องบ้าน เรื่องครอบครัว หรือคนที่ตัวเองรับผิดชอบ จะดูแลเต็มที่
คนใกล้ตัวจึงมักนึกถึงคนแบบนี้เวลามีเรื่องต้องพึ่งพา เพราะถึงจะพูดไม่หวาน แต่เวลาต้องลงมือช่วย มักไม่หายไปไหน
ท่าจับปากกาอาจเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ ที่เราทำจนชิน แต่พอเอามาอ่านเทียบกับนิสัยเล่น ๆ บางทีก็มีบางประโยคที่ตรงจนต้องหันกลับมามองมือตัวเองอีกรอบ
