คนหลายคนยอมเอาหัวใจตัวเอง ไปผูกแทบเท้าคนที่ตัวเองรัก เพียงแค่ต้องการจะก้าวไปพร้อมกับเขา

0
627

“อย่าเอาหัวใจไปผูกกับเท้าใคร”

คนหลายคนยอมเอาหัวใจตัวเอง ไปผูกแทบเท้าคนที่ตัวเองรัก เพียงแค่ต้องการจะก้าวไปพร้อมกับเขา แต่สุดท้ายก็ต้องเศร้า เ สี ย ใจที่ระหว่างทาง ที่เขาเดิน เขาเหยียบย่ำ หัวใจเราไปด้วย สุดท้าย คนที่เจ็บก็คือตัวคุณ แถมเขาก็รำคาญ ที่การเดินทางของเขามันไม่สะดวก  เพราะสำหรับเขาเหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างขัดขาเขาตลอดมาถึงตรงนี้

ลองคิดดีๆ ว่า เราควรเก็บหัวใจตัวเอง คืนมาไหม ถ้าเขาไม่เอามันไปดูแล จะให้เขาลากมันไป กับเท้าเขาอย่างนั้นหรอ เราจะต้องอดทนให้เขา เ ห ยี ย บ ย่ำ ไปตลอดชีวิตหรอ เขาก็เหนื่อย เราก็เจ็บ การรักเขาไม่จำเป็นต้องรักแบบไม่รักตัวเอง

การรักเขาไม่จำเป็นต้องเอาหัวใจเราไปให้เขาเหยียบย่ำ สิ่งที่แย่ที่สุด คือ “การที่คุณไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง” แล้วคนอื่นเขาจะเห็นคุณค่าของเราหรอแก้มัดซะ ปล่อยให้เขาเดินได้อย่างสบาย ปลดปล่อยใจให้เป็นอิสระ

คนที่รักและพร้อมดูแลหัวใจดวงนั้นยังมีอีกมากมาย ถ้าไม่กล้าเชื่อใจว่าใครจะรัก ส่องกระจกไป คนในกระจกไงคือคนที่เราต้องดูแล ส่องกระจกไป ว่าคนในกระจกหน้าเหมือนใคร “พ่อแม่”

หลายคนบอกว่าความรักที่ต้องการมันไม่เหมือนกัน รักแบบครอบครัว รักแบบแฟน มันต่างกัน . . . . . .  ใช่ มันอาจต่างกัน เพราะ . . . . . . . .

พ่อแม่รักเรา ทั้งๆ ที่เราเป็น คนเลว

พ่อแม่รักเรา ทั้งๆ ที่ยัง ไม่เห็นหน้า

พ่อแม่รักเรา ทั้งๆ ที่ไม่ต้องรู้ว่า เรารักท่าน มากน้อยแค่ไหน ยังไม่ท่านก็รักเรา

พ่อแม่รักเรา ทั้งๆ ที่เราไม่ต้องพยายามที่จะทำอะไรให้ท่านเลย รักที่ไม่มีข้อแม้ ไม่มีเหตุผล และไม่มีวันหมดรัก

เราเลยมองข้ามความรัก ที่ได้มาง่ายๆ แบบนั้นหรอ รักตัวเองและครอบครัวคือ “คำตอบที่ดีที่สุด”

ถ้าความรัก ทำให้ช้ำเกินไป ถ้ารักตัวเองไม่เป็น เราจะไปรักใคร อย่างมีสติ ได้อย่างไร “ไปต่อ หรือ พอแค่นี้” รักตัวเองให้มากพอ ก่อนที่จะไปขอให้เขามารัก

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here